dzien1-Sydney by night

Elo!

Na Nowej Zelandii internet za szybko nie hulal, wiec postanowilismy, ze bedziemy wam te zdjecia wrzucac teraz. poza tym w Launceston raczej sie nic ciekawego nie szykuje, bo do 2 czerwca mamy oddac koncowe projekty z wszystkich przedmiotow. Nie zanosi sie wiec na zadne szalone wypady ani nic takiego przez nastepny miesiac.

a wiec pierwszy odcinek: podroz TAM. Zaczelo sie z malymi przygodami, bo z zajec wrocilismy tak z 3 godziny przed odlotem, a trzeba bylo sie jeszcze spakowac, umyc i dojechac na lotnisko. Jakos to nawet nam szlo, a tu nagle pol godziny przed wyjazdem okazalo sie, ze Baska nie moze znalezc baterii do aparatu (a to podstawowa sprawa, bo wyjazd bez fotorelacji na szuszu chyba by sie nie liczyl, co?) No i zaczelo sie wielkie szukanie: powywalalismy wszystko z szafek, stolow, powywracalismy materace, az w koncu znalazla sie za jakas tektura. w kazdym razie mieszkanie zostawilismy jak po jakims rabunku, bo nie za bardzo byl czas to wszystko posprzatac.

Wylecielismy z tasmanii wieczorem, chyba o 19.00, podwiozl nas Josh. poltorej godziny lotu i jestesmy w Sydney. Mielismy cala noc do odlotu do christchurch, wiec postanowilismy zobaczyc miasto. No i oczywiscie jak tylko wyszlismy z lotniska to doczepil sie do nas jakis turek i uparl sie, ze nam zamowi taksowke. i zanim zdazylismy sie odezwac to juz z jakiegos walkie-talkie dzwonil do kumpla, zeby nas zabral. Tylko, ze jak go o cene pytalismy, to nie potrafil do konca powiedziec, za ile nas kumpel podwiezie, wiec sie wycofalismy. Sydney by night fajne, wieeelkie wiezowce, no i oczywiscie opera. Nie zabawilismy dlugo, bo trzeba bylo wracac: dogadalismy sie z panem taksowkarzem, wylaczyl licznik i za 30$ nas zawiozl - dwa razy taniej niz chcial turek. Jak dojechalismy na lotnisko to okazalo sie, ze jest zamkniete... wiec wloczylismy sie jeszcze przez pol godziny w poszukiwaniu jakis otwartych drzwi, az udalo nam sie dotrzec do jakiegos nieco zatloczonego przedsionka i przespac pare godzin na krzeselkach (to pisal Janek).

(teraz pisze BaHa) Po przebiciu sie przez tlum zoltkow (w maszeczkach na twarzach i tych bez) wsiedlismy na poklad samolotu, gdzie mielismy nadzije zobaczyc Alpy Nowozelandzkie i cala reszte wyspy z lotu ptaka, ale niestety jedyne co bylo widac to chumry. Po przylocie do Christchurch pozbieralismy wszystkie mozliwe ulotki o Nowej Zelandii z lotniska i poszlismy po nasz woz. Aha... zoastalismy jeszcze sprawdzeni przez beagla czy nic nie przemycamy (beagle sa bardzo madre, przeciez wszyscy ktorzy znaja Delte to wiedza) i przez pana czy nie przemycamy ziemi na butach (ale czemu to nie wiem).

Campervan to super sparawa, dla nas to byl na serio luksus po spaniu w Falconie, gdzie jest troche ciasnawo, albo w domu, w ktorym temepretura nie rozpieszcza bylo na serio komfortowo i w sumie zawsze cieplo. Pani, ktora nam go wynajmowala bala sie ze sie nie pomiesimy... Auto wyposarzone bylo w mikrofalowke, kuchenek, lodowke, farelka, wiatrak na wypadek upalu, no i wszytskie kuchenne szpeje. Woeczorem przeszlismy sie po Christchurch, a co tam bylo dowiecie sie w nastepnym odcinku!




sydney by night










to jest serio zdjec opery w Sydney - takie archifilowe zdjecia (dla Tumiela z podziekowaniami, ze nas odwiedza)


maly, zagubiony Karol w wielkim miescie Sydeny


to jest Sydney CBD widoczne z lotniska (no i konkurs: co to za skrot CBD?)


nasz campervan z zerwnatrz...


wewnatrz...


w nocy poziom dolny...


i gorny!

Pozdro!

PS. z pewnoscia kazdy juz zauwazyl na kalendarzu do skreslania dni i odliczania kiedy wracamy, ze jestemy juz za polowa!!!