Wyprawa 20-21/03

Na poczatek, korzystajac z okazji, ze jestesmy 10 godzin do przodu chcielismy wszyscy zyczyc Wojtusiowi, zeby rosl duzy i zeby sie dobrze rozwijal!

Oto relacja z naszej kolejnej wyprawy. W piatekwyruszylismy z Lonnie na wschod, do st Helens, przez Scottsdale - droga taka, ze wszystkim chyba z wyjatkiem kierowcy bylo niedobrze. Po drodze zahaczylismy o najwieksze na Tasmanii wodospady - 95 metrow wysokosci. Tutaj nasze auto troche odmowilo posluszenstwa i po tym jak zaparkowalismy je troszke krzywo (pod gore i bokiem), nie bardzo chcialo odpalic. No, ale przepchnelismy je tak, zeby stalo "nosem w dol", poczekalismy chwile i odpalilo.

St Helens jest mniej wiecej wielkosci Czaslawia albo Podstolic, i w dodatku o 18.30 wszystkie sklepy z wyjatkiem monopola byly zamkniete, wiec mielismy male problemy z zaopatrzeniem na kemping (jeszcze raz podkresle, ze monopol na szczescie byl otwarty). Zajechalismy na plaze mniej wiecej w polowie miedzy st Helens a Gardens - tam male ognisko, vifonki na gas cookerze, ktory dostalismy w spadku po niemcach, lokalne wino i do spania jak sardynki w naszym wozie.

Rano ruszylismy na poludnie, w strone Freycinet Pennisula i niezrazeni krowami przechodzacymi przez droge dotarlismy o 14 na miejsce, gdzie wybralismy sie na maly bushwalking i skakanie po falach. Niestety dziewczyny - surferow brak. Potem, po 5 godzinnym marszu zapakowalismu sie do smierdzacego auta, 140 kilometrow po serpentynach, 70 po Heritage hwy i domek.